Birma-Kambodza-Tajlandia

Kolonialna architektura Yangoonu (Historyczna nazwa Rangoon) jest bardzo charakterystyczna i wyróżnia się pośród pozostałych birmańskich miast. Także jako stolica jest miastem nie podobnym do innych południowo-azjatyckich stolic. Od Bangkoku, Singapuru czy Kuala Lumpur dzieli je przepaść. Miasto jak na stolicę sprawia wrażenie jakby czas zatrzymał się tutaj sto lat temu. Nie przykuwają uwagi drapacze chmur, nie przytłaczają swym ogromem, nie ma gigantycznych centrów handlowych. Nie brakuje tutaj jednak zieleni, ogromnych placów, bajecznie zdobionych pagód i stup. Yangoon nie jest miastem szczególnie lubianym przez wojskową dyktaturę, to zarzewie buntu, głos wolności i otwarcia Birmańczyków ich kulturalna stolica.

Praktycznie życie wszystkich birmańskich miast skupia się na ulicy i w świątyniach. Ulice aż kipią od ruchu i gwaru. Sprzedawcy zachwalają owoce poukładane w misterne wzory, kopki i kolory. W świątyniach natomiast panuje spokój i podniosły nastrój. świątynie w Mandalay to zresztą prawdziwe arcydzieła. Ich wykwintność i różnorodność zachwyci nie tylko koneserów budowli sakralnych. Shwendandaw ze wspaniała snycerką, Złoty posąg Buddy z długimi uszami (Podobno najdłuższymi na świecie) który cały czas okładany jest przez mężczyzn płatkami złota. Wyjątkowo pięknie prezentuje się też wykładana kolorowymi kaflami świątynia na wzgórzu zwanym potocznie Mandalay Hill, skąd roztacza się przepiękny widok na okolice i rzekę Irawadi.

Gdybyśmy mieli spędzić tutaj nawet i rok, i tak nie zdołamy zwiedzić wszystkich tutejszych pałaców, świątyń, barów i tajemniczych zaułków.

Największa obok jeziora Inle atrakcja Birmy. Wpisany na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO Bagan to ponad 2 tysiące świątyń których budowę Rozpoczęto w IX w. Rozrzucone wśród zielonych połaci i kwitnących na czerwono drzew świątynie zachwycają swym pięknem i różnorodnością. Bagan jest zresztą jedną z największą atrakcją archeologicznych w Azji, porównywalnym jedynie ze świątyniami Angkor Wat w Kambodży.

Otoczone górami olbrzymie jezioro, poprzecinane licznymi kanałami i wysepkami. Pełne czarujących wiosek ze śwąiątyniami i kolorowymi straganami. Najciekawsze są wioski wybudowane dosłownie tuż nad taflą jeziora, stojące na palach, domy, szkoły, świątynie, sklepy, odbijające się w lustrze wody. A zamiast rowerów stoją zaparkowane łodzie. W okolicznych wioskach można spotkać słynne długoszyje kobiety z plemienia Padaung.

Do tego miasteczka przyciąga podróżników mistyczna Pagoda na Złotej Skale czyli słynna Golden Rock Pagoda, z której wzgórza można podziwiać okolicę i wspaniałe krajobrazy. Kyaiktiyo jest jednym z trzech, obok Shwedagon Paya w Yangon oraz Mahamuni Paya w Mandalay, najświętszych miejsc dla mieszkańców Birmy. Tutaj, na szczycie góry, znajduje się duży kompleks świątynny, a najważniejszym jego elementem jest ponad siedmiometrowa stupa stojąca na dużym głazie balansującym na brzegu skalistego klifu. Według legendy, głaz utrzymuje równowagę i nie spada w przepaść tylko dzięki precyzyjnie umieszczonemu pod nim włosowi samego Buddy. Zarówno stupa, jak i cały głaz oblepione są płatkami złota.

Mingun, niegdysiejsza stolica Birmy, jest dzisiaj już tylko małą wioską z kilkoma wspaniałymi świątyniami. Najwspanialszą z nich jest bez wątpienia Mingun Paya, która to byłaby dziś prawdopodobnie największą świątynią na świecie, gdyby jej budowa nie została przerwana wraz ze śmiercią króla Bodawpaya, który budowę rozpoczął. Dziś miałaby pewnie 150 wysokości, co planowali jej budowniczowie i pyszniłaby się z dala odbijając swój majestat w wodach Irawadi. Niestety los wielkich przedsięwzięć często bywa niewiadomą, tak więc dzisiaj możemy podziwiać „zaledwie” 50-metrowego kolosa, o nie co nieforemnym i rozłupanym na pół w wyniku trzęsienia ziemi kształcie ale wywołującym i tak, piorunujące wrażenie.

Dawne królewskie miasta, których mury, świątynie a nawet kształty i kamienie zdają się szeptać sącząc w nasze uszy piękne opowieści pełne wspomnień i pamięci dawnej chwały.

Angkor znajduje się w pierwszej trójce najwspanialszych zabytków na świecie. Jego klasa porównywalna jest do takich gigantów jak piramidy w Egipcie czy Meksyku. To prawdziwe, potężne miasto ocalałe w dżungli, które rozciąga się dziesiątki kilometrów. Wspaniale rzeŸbione mury, oplecione mistycznie wijącymi się korzeniami. Olbrzymie świątynie, Angkor Wat i Ankor Thon. To miejsca magiczne, sprawiające, że człowiek przenosi się w inny wymiar i czas. Stąpając po kamiennych blokach piramidy wznosimy się ponad rzeczywistość

Chociaż dawna potęga tej starożytnej stolicy Tajlandii, już setki lat temu straciła na swoim znaczeniu czy to w wyniku ciągłych zawirowań historycznych, pożarów, czy najazdów wojowniczych Birmańczyków. To jednak dzisiaj, to miejsce przykuwa uwagę. Potężne stupy, pałace, posągi Buddy. Jest coś, co każe w tym miejscu spojrzeć w dal, poza horyzont. Zastanowić się, przysiąść na chwilę. Wpatrzeć się w dostojny monument, który przecież tak wiele widział, a teraz wydaje się szeptać --Pamiętaj. Tam skarb Twój, gdzie serce Twoje--

Setki małych łódek, uginając się pod ciężarem przeróżnych przysmaków, pływają wąskimi kanałami, tworząc klimat tego niesamowitego miejsca. Można tutaj kupić wszystko, to co najlepsze w tajskiej kuchni. Od smażonych bananów, przez wspaniałe egzotyczne owoce, smażone świerszcze i karaluchy, aż do coraz bardziej wymyślnych potraw. Tutejszy koloryt, gwar i żywotność na długo zostają w pamięci. Podobnie jak i smak pierwszego zjedzonego świerszcza.

Nigdzie na świecie nie da się podejść bliżej do tygrysa. Nie mówiąc już o możliwości jego pogłaskania, czy wtulenia się w jego ciepłe futro. W zoo na przeszkodzie stoją kraty. Słusznie zresztą. Mnisi z okolic Kanczanburi jednak od zawsze oswajali młode tygrysy, które dorastały wśród woni kadzideł i posagów Buddy, no a przede wszystkim ludzi.